ŞEREF BİLSEL/VERASUS

VERASUS

Ben çok hüzünlü adamlar gördüm

hiçbir şey konuşmadım onlarla

karşılıklı iki keman gibi işlek

çizdik omuzlarımızı…

sadece birisi: ateş almaya mı geldin! dedi

çok hüzünlü adamlar gördüm

yalnız o beni gördü

iki kadın sevdim

birine siyahlar giyiniyordum giderken

diğerine böyle anlatılmaz

üstüm başım rüzgâr gidiyordum

Ergani Diyarbakır arasında

tarlaya giden kızlar

her birinin içinden Dicle akar

herkesin evi varmış! olsun

göz göze gelince bütün evliler bekâr

Tokat Niksar arasında

ben çok hüzünlü türküler duydum

toplanıp dağılan bir çift zar

baş başa vermiş iki mezar

yüzüne türkü söndürülmüş kadınlar

Sivas Şarkışla arasında

cep aynamı düşürdüm

bir horoz dağılıp durdu sabaha kadar

Sivas Şarkışla arasında kurşunlanmış tabelalar…

oysa bu yolun tehlikeli olduğunu

insan içine bakınca anlar

Ayaklarım ağzımın içinde

yerle gök arasında

ben çok baş aşağı durdum