Bir Sundurma Işığı
Bir sundurma altına sığınırım yağan yağmurdan
Ahşap bir kapı kapanır yüzüme
Güneşten bir tuğra
Ve altından yıldızlar saçılır gökyüzüne
Yay
Mızrak
şimşek
Ve gözlerinden soğuk ışıklar yankılanır
Ahşap oymalara bak
Sarı sırmalı
Uçuk kırmızı perdelerden usulca süzülür solgun bir gün ışığı
Güneşli mavilikten
Nakışlarla süslü bej duvarlara asarım silik hayalini
Mozaiklere işlerim…
duman mavisi desenler gibi…
Aklımı çelme
Girmem içeriye
Bir umutsuzluk çökmüş gözlerine görürüm
Bir dağ başı yalnızlığı titrer içimde
Zifiri karanlıklar günah doludur
Ve toprak rengidir ölüm…
Yalnız bir adaya atın/dikin/sürün beni
Yoldaşlık edeyim yıldızlara
Issız bir deniz feneri gibi
Bozmasın sessizliğimi
Ne bir martı çığlığı
Ne bir dalga sesi…
