BÜLENT KİRAZ/UNUT-MA

UNUT-MA

isterim ki

yüreğimi yüreğine eş edip

yanmadan

geç kalmadan

aşkın

ve umudun

gözleri olayım

sonlu gücümle

sonsuz düşünüşler içinde

ey ülke!

yüreğinde korkuları

ölümcül vahilerle yenen ülke

sattın türküsünü

sonbahar yağmurlarının

yorgun şimdi

göç yollarından

dönen turnalar

yakılan köyler kadar

öksüz ve yetimdir pusulası

esrik bir yaşam

doğuya sürgün bir coğrafya

gözleri ateşler ülkesinde

ey insan!

otur ateşler atlasında

otur ve öykün ilk-el atalarına

kısır devinimler

çoklu yılkılar içinde

kan dolu

yağmurların gözleri

coğrafyası kayıp yüreklere

barut doldurmakta tanrılar

çocuklar üstünde

keskin kokusu korkunun

çocuklar üstünde

şeffaf oyunları kötülüğün

ey tanrı!

tükendi sözler

kutsal savaşlar uğruna

şimdi hangi Mesih

şimdi hangi âlim dermandır buna

hangi cümleleri

hangi yazılara nasıl döker tarih?

sözler saklı

ve kötücül

kâhinlerin emrinde

ey tarih!

kötü bir yalancısın sen

doğruları yanlış yapan

kötü bir niyet

yaşamın gizi

yıkılmışlığın karşıtı

kuruttun yüreğimizi

yakılan köylerin gözleri kadar

tözü toza katan tarih!

kara bir listedir şimdi taşıdığın

yüzyılların kan ve barut kokusu

ey şair!

yanmadan

geç kalmadan

aşkın

ve umudun

gözleri olmak isteyen şair!

unut bunları

unut ya da yanarak aydınlat

tarihini

ve kaybol

bir kitabın dipnotunda